PET-G od Devil Design – mega test

Kilka dni temu dostałem od firmy Devil Design filament PET-G w celu przeprowadzenia testu. Testowy kilogram (darmowy) przerobiłem w bardzo szybkim tempie i czułem niedosyt. Zamówiłem dodatkowe 3 kilogramy tego materiału (odpłatnie).  Po przerobionych prawie 2 kilogramów materiału mogę wreszcie napisać jak pracuje się z filamentem PET-G.

Filament otrzymałem w estetycznym opakowaniu z logotypem firmowym na pudełku. Sama szpulka zapakowana próżniowo w worek, w którym w środku znajdował się dodatkowo pochłaniacz wilgoci.

pet-g_dd_2 pet-g_dd_1

Po ustawieniu podstawowych parametrów takich jak średnica, która wynosiła 1.79mm i temperaturze topienia 220 st.C. oraz temperaturze stolika 70 st.C. przystąpiłem do wydruków. Do generowania gcode użyłem Slic3r-a w wersji 1.2.9. Wszystkie wydruki przeprowadziłem na własnoręcznie zbudowanej drukarce FDM. Wysokość warstwy drukowanej ustawiłem na 0.28mm. Średnica dyszy 0.5mm. Dla obrysów ustawiłem predkość 50mm/s a dla wypełnienia 80mm/s. Przy wydrukach stosowałem nadmuch na drukowany detal.

Od pierwszego wydruku materiał bardzo mnie zaskoczył. Pod względem wydruku posiada typowe właściwości jak PLA (idealnie trzyma się podgrzanej do temperatury 60 st.C. czystej szyby, nie kurczy się, warstwy bardzo dobrze się ze sobą kleją) natomiast pod względem obróbki mechanicznej bardziej przypomina ABS (klejenie elementów cyjanoakrylem, szlifowanie, wiercenie, polerowanie, odporność na temperaturę).

Na początku drukowałem proste, nie wymagające generowania podpór elementy. Już przy pierwszym druku zauważyłem, że otwory wewnętrzne odwzorowane są z dokładnością do 0.1mm na minusie (mimo, iż generowane Slic3r-em, który ma tendencję do pomniejszania otworów z dużo większą odchyłką).

wozek1 wozek2

Mając pierwsze próby za sobą mogłem zacząć drukować bardziej wymagające detale. Zaprojektowałem prostą przekładnię z wykorzystaniem silnika DC oraz paska zębatego GT2 (rozstaw zębów co 2mm). Kilka wpustów na nakrętki M3, otwory fi3.2mm, otwory na łożyska no i sama zębatka GT2.

przekladnia1 przekladnia2

Tu również miłe zaskoczenie. Wszystkie części, pasowane do drukowanych detali, wchodziły idealnie, z lekkim oporem jak to przewidziałem i nie musiałem ingerować mechanicznie. Dla wpustów nakrętek założyłem naddatek wymiarowy +0,2mm, dla otworów fi3 +0,2mm, dla otworów pod łożyska kulkowe również +0.2mm. Sama zębatka GT2 wyszła idealnie, pasek zębaty pracuje na niej bezproblemowo. Przy okazji tego wydruku podjąłem pierwszą próbę obróbki mechanicznej krawędzi detali (pierwsza warstwa), gdyż były ostre. Do obróbki wykorzystałem pilnik płaski do metalu. Krawędzie wyrównałem bez najmniejszego problemu (przy PLA niestety jest to uciążliwe, szczególnie gdy występuje niewielka temperatura podczas tarcia).

Dodatkowo wydrukowałem zębatki HTD3M (rozstaw zębów 3mm) do innej przekładni.

zębatka1 zębatka2

Skoro miałem pewność, że obróbka mechaniczna nie stanowi problemu, że otwory mają poprawne odwzorowanie projekt-model, mogłem przejść do wydruku dużo większych detali. W tym przypadku dochodziło klejenie, które jeszcze nie miało miejsca podczas testu PET-G. Wybór padł na wydruk rury pewnego projektu nad którym aktualnie pracuję.

rura1a rura2 rura3 rura4

Wydruk (choć długi) przebiegł bez najmniejszych problemów. Średnica otworu pod łożysko 100mm w modelu wyniosła 100,2mm. Model składał się z 3 części (podzieliłem odpowiednio aby zminimalizowac ilość generowanych podpór), więc trzeba było go posklejać. Do klejenia użyłem „Super-Glue”, czyli popularny klej cyjanoakrylowy. Po próbach klejenia PLA tym klejem byłem sceptycznie nastawiony no i się miło rozczarowałem. Klejenie PET-G klejami cyjanoakrylowymi tworzy bardzo mocne połączenie. Trzeba uważać aby źle nie skleić detali, bo ciężko będzie to poprawić 😉

W tym momencie PET-G stał się moim ulubionym materiałem do druku – idealnym połączeniem łatwości drukowania z PLA z możliwościami obróbki jakie daje ABS.

Nim przeszedłem do wydruków bardziej złożonych modeli, postanowiłem zrobić test na generowanie mostków (czyli drukowania w powietrzu, bez materiału podporowego). Najlepszym do tego testu jest model kratownicy jaką zaprojektował forumowy Imrahil.

mostki1          mostki2

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *